Dagje Funchal

Weer heerlijk geslapen. Na de koffie op bed naar het ontbijt. Het ontbreekt je hier aan niets. Omdat het een adult only hotel is, is het heerlijk rustig. We laten het ons goed smaken. Voor we naar onze kamer lopen gaan we eerst even langs de receptie. We krijgen zo een andere kamer die we weer eerst mogen bekijken. Kamer 313 kan onze goedkeuring wegdragen. Hij moet nog schoongemaakt worden maar vanmiddag is hij van ons. Voor het zover is pakken we snel de koffers in, zetten deze in de opslag en lopen richting de kabelbaan. We zitten er letterlijk 10 minuten lopen vandaan.

Omdat we hier om 09:00 uur al zijn is het heel rustig. We hadden al kaartjes online gekocht dus in no time zitten we in zo'n gondel. De rit duurt ongeveer 13 minuten. Frank vindt het nog steeds niet heel prettig maar hij doet het toch. We gaan letterlijk over Funchal heen. De hemel is zo goed als blauw dus het uitzicht is prachtig. We schieten een paar foto's en dan zijn we boven. We nemen nog een tweede kabelbaan die ons naar de botanische tuin brengt. We vertoeven hier een tijdje en doen een bakkie op het terras met wéér dat uitzicht over Funchal. De botanische tuin valt een beetje tegen. Veel bomen en minder bloeiende planten dan we hadden verwacht. Daarna moeten we een behoorlijke klim maken om weer bij de kabelbaan te komen die ons weer naar boven brengt. 

Het is nog steeds prachtig weer als we een stukje naar beneden lopen richting de de Toboggan. Dit is een traditionele, handgemaakte rieten slee op houten ski's. Je glijdt hiermee in sneltreinvaart en onder begeleiding over de steile asfaltwegen van de berg Monte naar de lager gelegen stad. De slee wordt bestuurd door twee carreiros. Dit zijn lokale mannen in traditionele witte kledij met strohoeden. Zij sturen en remmen de slee vakkundig met hun speciale, rubberzolen schoenen. We leggen een afstand van zo'n 2 kilometer af, waarbij we snelheden tot wel 48 km/u halen. Het is werkelijk een beleving om nooit te vergeten. Soms denk je dat je een muur gaat raken maar nee, dat gebeurt niet. Oorspronkelijk werd de toboggan in de 19e eeuw gebruikt als snel transportmiddel voor goederen (en lokale bewoners) vanaf de steile hellingen naar de haven van Funchal. Tegenwoordig is het een lokale attractie waar je voor €40,- in mag zitten. De rit eindigt in Livramento, vanwaar we een steile weg naar beneden moeten lopen om in het centrum van Funchal uit te komen. Je denkt dat naar beneden lopen minder erg is maar mijn knieën denken hier toch anders over. 😂

Éénmaal beneden lopen eerst nog even over de lokale markt, Mercado dos Lavradores (de boerenmarkt). Deze bevindt zich midden in het centrum en is overdekt. Uiteraard slaan we de vishal niet over. Wat een lucht hangt hier. 🤪.

Tijd voor een koude versnapering. We komen een terras tegen waar we neerploffen op de eerste de beste beschikbare tafel. Frank haalt 2 halve liter bier van tap die in ijskoude glazen werd geserveerd wordt voor maar €5,-. Niet per stuk maar voor de twee. Lachen toch!!!! Het smaakt heerlijk. Naast ons zit een restaurantje waar een gitarist heerlijke muziek speelt. We schuiven op en doen hier een simpele lunch. Frank een salade en ik een Wrap met kip. De dag is weer geslaagd.

We zijn om 14:30 uur terug in het hotel. Onze spullen zijn keurig in onze nieuwe kamer gezet. Helaas zijn de wolken vanuit de bergen afgezakt richting zee. We gaan nog wel even op een bedje bij het zwembad liggen maar echt lekker is dat niet. Dan maar de jacuzzi in die onze spieren wat masseert. Dan houden we het voor gezien. Lekker douchen en genieten op ons balkon met uitzicht op zee. 😉

Vandaag eten we weer in het hotel. Gisteren hebben we in een straatje achter ons hotel gegeten. Gewoon een simpele hamburger plate menu. Flesje wijn erbij en klaar voor net aan €42,-. Hoe anders is dat hier. Het eten is echt super hoor maar wel een beetje haute cuisine. Met flesje wijn erbij €107,-. Ik was mijn diner voucher vergeten die ik in een pakket erbij had gekocht. Nou ja, we zijn nog niet weg hier. 🤗 Het personeel hier is super aardig en wat werken ze hard. Het lijken wel een stel mieren. Ze rennen af en aan. Wij hebben ze nog geen minuut stil zien staan. Betekend ook dat je eten in rap tempo geserveerd wordt. Dat zijn wij niet gewend. Voor we het weten zitten we weer op ons balkon. 😵‍💫 Morgen met de auto een stukje zuidkust ontdekken.