Laatste dag Porto Santo.

Tijdens het ontbijt de meeste restjes opgemaakt want het einde hier is in zicht. Bijna alles wat we gedragen hebben zit weer schoon in de koffer en staat alles weer zo goed en zo kwaad klaar voor morgen. Als we klaar zijn brengen we de fietsen terug en lopen naar het autoverhuur stalletje. Als we die in zicht krijgen zien we de Renault Twizy al klaar staan. Een oranje elektrisch tweezittertje waar je achter elkaar moet zitten. Dat wordt lachen..... 🤭 We huren hem voor 4 uurtjes en daar moeten we €55,- voor neerleggen.  Dan wordt het tijd om in te stappen of moet ik zeggen tijd om je erin te wurmen. Op zich zit het niet verkeerd hoor. Frank krijgt instructies hoe het werkt en weg zijn we. Het bereik geeft 39 km aan. Mmmmm, dat klinkt ook niet ver. We zien wel hoe ver we komen!!! 

Eerste stop zijn de natuurlijke baden die we gisteren met de fiets niet hebben gedaan. Porto de Frades genaamd. Omdat de zon nog niet uitbundig schijnt is het tijdens het rijden best fris. Laat ik het zo zeggen dat de kippenvel de overhand nam. Vestje mee, natuurlijk niet. 🫤 Ik wurm mij uit deze dinky-toy om wat foto's te maken. Misschien moet ik toch wat vaker meedoen met Nederland in Beweging. Frank ligt in een deuk "ziet er lekker soepel uit schat". 🤣🤣 Helaas, misschien ook omdat de zon er nog niet is ziet deze lokatie er niet zo spectaculair uit. We persen ons weer in Twizy om naar de noordzijde van het eiland te rijden. Onderweg komen we nog een uitkijkpunt tegen. Ik laat mij niet kennen en stap uit. Het gaat al iets beter. Met een gangetje van 40 km per uur tuffen we verder. Frank houdt de nog te rijden km scherp in de gaten, je wil toch niet in de middle of nowhere stilvallen. 

We komen aan bij Miradouro de Lapa. Ondertussen is de zon lekker gaan schijnen. Keurig aangelegde parkeerplaats met houten hekjes eromheen vanwaarachter je foto's kan maken is hier het tafereel. Het ziet er nieuw uit. Hier staat ook weer een schommel. Nu krijg ik Frank ook mee en vraag iemand een foto te maken. Ik schuif weer achterin. Ja, de lange benen beginnen er feeling voor te krijgen. 😉 We rijden 6 minuten verder en dan heb je de mooiste Mirador van de dag genaamd Fonte da Areia. Ook hiet ziet het er strak uit. Eerst wat foto's vanaf de parkeerplaats voor we naar beneden lopen. Echt mooi aangelegd met verschillende niveaus en bankjes waar je kunt zitten. We lopen eerst een flink stuk naar links. Overal fantastisch uitzicht op zee met rollende golven die tegen de rotsen aan beuken. Grote witte schuimkoppen in combinatie met dat turkooize water zorgen voor een prachtig tafereel. We kunnen er geen genoeg van krijgen. Waarom fascineert dit toch zo? Ook hier is weer een schommel. "Kom op Frank, nog één keer, oké ". Je kan hier ook helemaal naar beneden lopen maar dat laten we aan de echte sportievelingen over. We beginnen aan de kleine maar wel steile klim naar boven. Ondertussen kan ik al aardig gracieus de Twizy in klimmen, of denk ik dat het zo uitziet! 😜 

We zijn nu ruim twee uur aan het rijden en de batterij van Twizy zit nu onder de 20 km. We rijden via het vliegveld richting Calheta. Daar waren we twee dagen geleden ook met de fiets maar konden toen niet naar het hoogste punt. Parque de Merendas dos Morenos is de laatste stop voor vandaag. Als we daar aankomen zijn we de enige, alsof je op een onbewoond eiland bent. Nou, komt dat even goed uit. Ik moet plassen en niet zo'n beetje ook. Je denkt: ik red het nog wel even maar daar denkt je blaas toch anders over. Frank op de uitkijk en ik 🤫...... geef de plantjes water. Voorbeeld doet volgen dus ook Frank geeft een boom de nodige aandacht. We lopen hier wat rond en maken de laatste foto's van de oceaan en alles wat daar bij hoort. Ook vlei ik mij voor de laatste keer in die "rugzak" zo voelt het wel een beetje aan. Het is nog een klein stukje rijden naar die verhuurtent en leveren Twizy in met 14 km op de teller. Bergafwaarts leveren weer km op. 

We halen thuis de tas met handdoeken op en gaan naar het strand. Het is stralend weer dus dat dit is the place to be. Nou, wij zijn niet de enigen. Het is vrijdagmiddag en alle schoolgaande kinderen zijn hier ook te vinden. We doen eerst een koude versnapering en dan lopen we iets verder waar het wat rustiger is. We duiken de golven in om vervolgens op te warmen op het strand. De temperatuur is hier echt fantastisch. Maar aan alles komt een eind dus ook aan deze dag. Bij thuiskomst halen we de laatste was uit de machine, drinken wat op de patio, douchen en gaan wat eten aan de overkant bijRestaurant Tábua Rasa gastronomische & wine bar. Het zonnetje is er nog we we schuiven om 19:30 uur aan op het terras aldaar. De kaart is simpel en de ober spreekt geen Engels maar wat maakt het uit al je handen en voeten hebt. 😛 We bestellen vooraf gebakken garnalen en als hoofdgerecht steak champignons met patat en salade. Komt alles tegelijk. Zo niet ons ding. Tegen de tijd dat we de garnalen op hebben is het vlees koud en de friet doorweekt van de saus. De salade spant de kroon. Droge kropsla met 4 plakjes tomaat. Quanta Costa €3,50. Hollanders dat we zijn eten we het op. De zon gaat onder, tijd om er een eind aan te breien. Morgen gaat de wekker weer om 05:45 uur. We vliegen morgen vroeg hier weg maar niet naar huis hoor. Nee, we gaan nog drie nachtjes naar het enige zandstrand wat Madeira heeft. Onze vakantie heeft dus nog een staartje.......