Het einde van deze vakantie komt nu wel dichtbij. 😬

Hallo lieve lezers daar ben ik weer.

Er was was niet zo veel te melden de afgelopen dagen. Dinsdag werden we wakker met regen. De lucht was totaal grijs. Zo deprimerend. 😒 Na het ontbijt de koffers weer gereorganiseerd, beetje voor het raam gezeten in de hoop dat we de wolken konden wegkijken. Als het uiteindelijk droog wordt en de lucht iets lichter gaan we een strandwandeling maken. Lekker met je voetjes door de branding. Er zwemmen kleine visjes dicht tegen de kust maar ook platvisjes die zich ingegraven hadden en vluchten als mijn maat 42 in de buurt komt. Zou ik ook doen........ 😂 Om 15:30 uur trok de lucht langzaam open en konden we toch nog even twee uurtjes op een bedje bij het zwembad liggen. Hier zijn we toch ook een beetje voor gekomen. Helaas was dit van korte duur want de volgende ochtend, dag van vertrek, was het weer totaal bewolkt terwijl de weersverwachting goed weer had voorspeld. Ons vliegtuig terug naar Lesbos vertrekt pas om 16:25 uur dus alle tijd. We besluiten na het uitchecken de resterende tijd door te brengen in Myrina, de hoofdstad van Limnos. 

Myrina heeft haar naam te danken aan koning Thaos. De stad kreeg de naam van zijn vrouw Myrina. Het eerste wat opvalt is de grote rots met daarop het Kasteel oftewel Kastro. Het kasteel, dat dateert uit 1207, is een van de grootste in de Egeïsche Zee en biedt een prachtig uitzicht over de stad en de omgeving. We beklimmen de goed bewandelbare maar steile paden tot we bijna boven zijn. Met de tong op de knieën moeten we nog een stuk hoger over ongeplaveide paden en treden. An op d'r slippers en Frank met zijn instappers. Wat zijn we ook een lekker stel! 😆 We worden verwelkomd door de "kasteelheer", een grote bok die rustig staat te grazen en ons meeneemt als we dichterbij komen. We zijn op dat moment de enige die naar boven lopen en volgen gedwee. Zonder brokken komen we boven. Het uitzicht is inderdaad schitterend ondanks het grijze weer. We schieten hier en daar wat foto's als onze ogen op een kudde wilde herten vallen. Omdat we op dat moment nog alleen zijn laten ze zich nog fotograferen ook. Lucky us!!! Je kan nog een stuk verder omhoog maar daar ziet Frank vanaf. Stijl omhoog, zonder leuning en losse stenen is niet zijn ding en ik op mijn slippers; ook geen goed plan. We dalen weer langzaam naar beneden. Tijd om door de stad en haar havens te slenteren. We beginnen in de oude haven. Een kleine kom met hier en daar een typisch Grieks bootje maar de meeste zijn tegenwoordig toch een stuk moderner. Dat moet natuurlijk ook maar zo verliest Griekenland wel een beetje zijn charme. Daarna door de enige lange winkelstraat. Autoloos en voor elk wat wils. Tijd voor koffie! We schuiven aan op een terrasje aan de andere kant van de stad met uitzicht op het kasteel. Met een vestje aan is het te doen. We slenteren nog wat verder door de stad maar krijgen nu toch wel het idee dat we eigenlijk met onze ziel onder de arm lopen. Na een drankje op het terras bij de haven houden we het voor gezien. We krijgen het zelfs een beetje koud en besluiten richting vliegveld te rijden. Een uur vroeger dan gepland zitten we in een uitgestorven vertrekhal. Met twee man en een paardenkop zitten we te wachten op de enige vlucht die hier nog vertrekt, met 6 personen om precies te zijn. En dan, als we 15 minuten onderweg zijn is daar de zon. 🌞 Als een kind zo blij druk ik mijn gezicht tegen het raampje. Ik wil alle warmte die ze maar kan geven. Om even over 17:00 uur landen we, halen de auto, een Toyota Yaris, op en rijden naar ons hotel. Heliotrope zit letterlijk 5 minuten rijden van het vliegveld af. We hebben een prachtige kamer met een lekker balkon wat uitkijkt op zee. Helaas gaat de zon al om 19:00 uur onder dus echt lang was het niet genieten op dat balkon. Na een verfrissende douche gaan we een hapje eten bij een lokaal tentje drie deuren verder. Simpel maar precies goed. De jonge eigenaar houdt van Nederland. In december, als zijn toko dicht is voor twee maanden gaat hij weer naar ons land. Al met al was dit toch weer een leuke dag.

Vandaag wakker geworden in een veel te hard bed. Ik voel gelijk mijn rug weer en de heupen voelen wat beurs aan. Dat wordt wat de aankomende twee nachten. 🙈 Na de koffie en de nodige journaaltjes zijn we weer bij en gaan ontbijten. We merken nu dat we de afgelopen dagen flink verwend zijn met het ontbijt (en diner) Het is hier een stuk simpeler maar voldoende.  De zon schijnt en de temperatuur is super. We besluiten naar Mytilini te lopen. We trekken de loopschoenen aan en wandelen 5 km naar de stad. Daar aangekomen lopen we door de haven en de deels autoloze winkelstraatjes. In de zijstraatjes staan talloze simpele terrasjes die in de zomer en dan vooral in de avond ramvol zitten. Ik zie dat wel voor me. We drinken een cappuccino op een terras en genieten van alles om ons heen. Niets leuker dan mensen kijken toch? Mytilini is een grote stad die ongeveer 36000 inwoners telt. De huizen zijn dicht op elkaar gebouwd en ook hier valt het op hoeveel bouwvallen er staan. Soms op een lokatie die je zo wil kopen en opknappen. 😉 We lunchen aan de andere kant van de haven waar meer locals zitten voor we de wandeling weer terug maken. We zijn vandaag lekker bezig geweest. Vanavond gaan we weer bij dat leuke tentje eten en morgen toeren met de auto. Het schijnt morgen de hele dag te regenen. We gaan het zien. Zo, jullie zijn weer bij. Ik zal morgen een wat korter verslag maken hoor. 😜