Laatste dag Lesbos

Vannacht wakker geworden door hevige regenval en een paar rake klappen onweer. Zelfs de airco binnen begon ongecontroleerd te knipperen. Die maar gauw even uitgezet. Om 07:00 uur was het nog geen haar beter. Ons balkon leek wel een zwembad en je zag geen berg meer voor ogen. Na het ontbijt gaan we maar toeren met de auto. Wat doe je anders met dit weer. 😔 We besluiten de toerist uit te hangen en zetten koers naar Skala Eresou. Hier bevindt zich de B&B van Petra uit B&B vol liefde. We moeten hier 90 km voor rijden wat ongeveer 1 uur en 40 minuten is. Als we 3 kwartier gereden hebben verandert het landschap. We worden omringd door hoge bergen met weinig begroeiing. Wij dachten dat heel Lesbos vol met bomen staat. Nou, mooi niet dus. We rijden hier alleen, het ziet er uitgestorven uit. Heel apart. Als we in de buurt komen wordt het wel weer wat groener maar dan nog voelt het als de middle of nowhere. We parkeren de auto langs de weg en lopen het laatste stukje naar B&B Petras Estate, zo heet het. Hier wil je nog niet dood gevonden worden. Er staan 3 mooie huisjes op een dood stuk land. Natuurlijk neem ik wat foto's als de huishoudster naar buiten komt. Zij was ook op tv en spreekt 2 worden Engels. Zij mag ons de binnenkant niet laten zien maar als we anderhalf uur wachten komt Petra zelf. We bedanken haar vriendelijk maar we moeten door. We zijn eigenlijk al aan de late kant. 

Als we weer in de auto stappen zien we dat onze volgende bestemming, de ouzo fabriek, bereikt wordt om 14:02 uur. Oeps, dat is te laat. De laatste rondleiding is om 14:00 uur. Frank geeft wat extra gas maar zoals iedereen weet is in een land met bergen geen weg recht. Sterker nog: de ene na de andere bocht kondigt zich aan en dan heb je nog een vrachtwagen, een oudje en een kiepwagen die je ophouden. Ook liggen er veel stenen en blubber op de weg door het noodweer van vannacht. Mijn eigen "Max" scheurt door de bochten alsof hij het dagelijks doet. Yes, drie minuten ingelopen. Als we in Plomari aankomen en door de slagboom rijden worden we opgewacht door een dame in een witte jas. Je kan hier niet reserveren; wie het eerst komt heeft mazzel en er kunnen maximaal 12 mensen tegelijk rondgeleid worden. De dame knikt vriendelijk: "just one minute to go, right on time" en wat blijkt..... we zijn de enige. Voor €2,- pp krijgen we een filmpje te zien, lopen we een rondje door de distilleerderij, opslag en bottelarij. Uiteraard krijgen we de nodige informatie en tot slot mag je een ouzo proeven. Wel even leuk om te vermelden dat alle ingrediënten zoals het water, de anijs, venkel, kaneel en zout van Lesbos afkomstig zijn. De flessen komen uit Athene. Met een half uurtje staan we weer buiten maar niet voordat we twee kleine flesjes van dit goddelijke spul hebben gekocht. 😋. 

Het weer is ondertussen opgeknapt en de zon is weer gaan schijnen. We rijden door naar het centrum van Plomari wat aan zee ligt. Hier pakken we een terrasje en nemen een kleine lunch. Ik wat kleine gehaktballetjes met frietjes en Frank een tonijnsalade. Dat was niet helemaal wat hij voor ogen had. Zijn salade was niets meer dan een bordje vol Johma. 🤣🤣 Dat eet je toch ook niet zo zonder brood of toast. Hij dacht dat het een echte salade zou zijn met groenten. We besluiten onze borden te delen en zo zijn onze magen toch gevuld. De klok tikt maar door en door, nu gaat de tijd echt snel. Als we weer naar ons hotel terug rijden worden we aangehouden door de politie. Uitgerekend voor de deur van die ouzo fabriek staan ze mensen aan te houden. Alles is in orde dus we mogen door. Het weer is aan onze kant van het eiland gelukkig ook nog goed. Nog even chillen op ons balkon wat helaas in de schaduw ligt voor we de koffers weer inpakken.  Morgenvroeg vertrekt ons vliegtuig naar Athene. Hier gaan we nog een dagje de haven bekijken voor we zondagochtend naar Amsterdam vliegen. Morgen zal dus mijn laatste verslag van deze vakantie zijn.